Πώς διαβάζονται τα αγγλικά: ήχοι, γράμματα και παραδείγματα για αρχάριους

Η γνώση του αγγλικού αλφαβήτου δεν σας λέει αυτόματα πώς να διαβάσετε μια αγγλική λέξη. Μπορεί να ονομάζετε κάθε γράμμα του name, «όνομα», και παρ’ όλα αυτά να μην είστε βέβαιοι γιατί το τελικό e δεν προφέρεται. Μπορεί να μάθετε το food, «φαγητό», και έπειτα να ανακαλύψετε ότι το good, «καλός», έχει διαφορετικό φωνήεν, παρότι γράφεται με το ίδιο oo. Αυτές οι δυσκολίες εξηγούνται, αλλά δεν ακολουθεί κάθε λέξη έναν απλό κανόνα.

Το να μάθετε να διαβάζετε αγγλικές λέξεις σημαίνει να αναγνωρίζετε επαναλαμβανόμενες σχέσεις ανάμεσα σε γράμματα και ήχους, να παρατηρείτε πού αλλάζουν αυτές οι σχέσεις και να ξέρετε πώς να ελέγχετε την πρώτη σας εκτίμηση. Στόχος δεν είναι να απομνημονεύσετε έναν τεράστιο πίνακα πριν ανοίξετε βιβλίο. Είναι να αποκτήσετε χρήσιμα μοτίβα και να τα συνδέσετε με λέξεις των οποίων γνωρίζετε πραγματικά την προφορά.

Ο οδηγός εξηγεί τα κύρια μοτίβα για αρχάριους: φωνήεντα, άφωνο τελικό e, συνηθισμένους συνδυασμούς γραμμάτων, άφωνα γράμματα, τόνο λέξης και γραμματικές καταλήξεις. Τα παραδείγματα βρίσκονται δίπλα στις εξηγήσεις τους. Η έμφαση είναι στη σωστή μεγαλόφωνη ανάγνωση γραπτών λέξεων· για να κατανοήσετε ένα κείμενο χρειάζεστε επίσης λεξιλόγιο και γραμματική.

Διαβάστε ήχους και ομάδες ήχων, όχι ονόματα γραμμάτων

Τα ονόματα των γραμμάτων είναι χρήσιμα όταν λέτε ένα όνομα ή μια διεύθυνση γράμμα προς γράμμα. Η ανάγνωση μιας λέξης είναι διαφορετική δραστηριότητα. Το όνομα του M είναι /em/, αλλά στην αρχή του map /mæp/, «χάρτης», αντιστοιχεί στο /m/. Αν ενώσετε τα ονόματα των M–A–P, θα πείτε πώς γράφεται η λέξη, όχι πώς προφέρεται.

Τα γραπτά γράμματα λειτουργούν και σε ομάδες. Στο shop /ʃɒp/, «κατάστημα», το sh αντιστοιχεί σε έναν ήχο. Αντίθετα, το x στο box /bɒks/, «κουτί», αντιστοιχεί στην ακολουθία /k/ + /s/. Επομένως, μετρώντας τα γράμματα δεν βρίσκετε πόσους ήχους πρέπει να προφέρετε.

Όταν συναντάτε νέα λέξη, αναζητήστε γνώριμες ομάδες πριν τη διαβάσετε γράμμα προς γράμμα. Η αναγνώριση του sh, του ee ή μιας συνηθισμένης κατάληξης μειώνει τις επιμέρους αποφάσεις που πρέπει να πάρετε. Είναι αρχική στρατηγική, όχι λόγος να αγνοήσετε την υπόλοιπη λέξη: η θέση της ομάδας και τα γύρω γράμματα μπορεί να έχουν σημασία.

Διαβάστε επίσης: Το αγγλικό αλφάβητο: και τα 26 γράμματα, προφορά και παραδείγματα

Χρησιμοποιήστε τη μεταγραφή ως οδηγό προφοράς

Η φωνητική μεταγραφή αποδίδει την προφορά και όχι τη συνηθισμένη ορθογραφία. Χρησιμοποιούμε το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο, γνωστό ως IPA. Τα σύμβολα ανάμεσα σε πλάγιες γραμμές, όπως /mæt/, δηλώνουν ήχους. Η μεταγραφή μπορεί να δείχνει έναν ήχο που δεν προκύπτει εύκολα από τα γράμματα, ένα γράμμα που δεν προφέρεται ή τη θέση του τόνου. Μάθετε λίγα σύμβολα κάθε φορά, συνδέοντάς τα με ηχογραφήσεις, αντί να τα αντιμετωπίζετε ως ακόμη ένα αλφάβητο για σιωπηλή απομνημόνευση.

Σε αυτόν τον οδηγό, το ː δηλώνει μακρό φωνήεν στο επιλεγμένο σύστημα μεταγραφής και το ˈ σημειώνει τον κύριο τόνο πριν από την τονισμένη συλλαβή. Μια ακολουθία όπως /aɪ/ είναι δίφθογγος με ομαλή μετάβαση μέσα σε μία συλλαβή, όχι δύο συλλαβές που προφέρονται χωριστά. Τα σύμβολα /ʃ/ και /tʃ/ αντιστοιχούν στους ήχους στην αρχή των ship, «πλοίο», και chip, «τηγανητή πατάτα».

Τα παραδείγματα ακολουθούν κυρίως ένα συνηθισμένο βρετανικό πρότυπο λεξικών για μαθητές. Οι αμερικανικές παραλλαγές επισημαίνονται όπου χρειάζεται. Κανένα πρότυπο δεν περιγράφει κάθε ομιλητή στη Βρετανία ή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για τα σύμβολα, συμβουλευτείτε τον οδηγό φωνητικού αλφαβήτου της Oxford· για ηχογραφημένα παραδείγματα, χρησιμοποιήστε ένα λεξικό για μαθητές. Μια κατά προσέγγιση απόδοση με ελληνικά γράμματα μπορεί να λειτουργεί ως προσωρινή υπενθύμιση, αλλά δεν αποδίδει με ακρίβεια κάθε αγγλικό ήχο.

Ανοιχτές και κλειστές συλλαβές: χρήσιμα μοτίβα, όχι πλήρες σύστημα

Η συλλαβή είναι μονάδα προφοράς που οργανώνεται γύρω από έναν κεντρικό ήχο, συνήθως φωνήεν. Μην μετράτε τις συλλαβές μετρώντας τα φωνηεντικά γράμματα. Το Book, «βιβλίο», έχει δύο φωνηεντικά γράμματα αλλά μία συλλαβή, και το make, «κάνω», έχει επίσης μία, παρότι γράφεται με τελικό e.

Τα βοηθήματα για αρχάριους συχνά περιγράφουν το ορθογραφικό μοτίβο κλειστής συλλαβής ως φωνηεντικό γράμμα που ακολουθείται από ένα ή περισσότερα σύμφωνα που την κλείνουν, όπως στα cat, «γάτα», και hand, «χέρι». Συνήθως έχει βραχύ φωνήεν. Το μοτίβο ανοιχτής συλλαβής τελειώνει σε φωνηεντικό γράμμα, όπως στα me, «εμένα», και go, «πηγαίνω»· το φωνήεν συχνά θυμίζει το όνομα του γράμματος. Πρόκειται για χρήσιμες διδακτικές ονομασίες γραπτών μοτίβων, όχι για αλάνθαστο τρόπο διαχωρισμού και προφοράς κάθε μεγαλύτερης λέξης.

Λέξεις όπως make και time, «χρόνος», είναι προτιμότερο εδώ να εντάσσονται σε χωριστό μοτίβο: φωνήεν–σύμφωνο–άφωνο e. Το άφωνο γράμμα δεν δημιουργεί δεύτερη προφερόμενη συλλαβή. Διαφορετικά μαθήματα οργανώνουν διαφορετικά τα συλλαβικά μοτίβα, επομένως ένας πίνακας τεσσάρων ή έξι τύπων είναι διδακτικό πλαίσιο και όχι εγγύηση ότι όλες οι αγγλικές λέξεις εντάσσονται σε αυτό χωρίς εξαιρέσεις.

Βραχέα φωνήεντα: μάθετε τον ήχο, όχι μόνο την ονομασία

Μια χρήσιμη αφετηρία είναι μια σύντομη λέξη με φωνήεν ανάμεσα σε σύμφωνα. Συνηθισμένα μοτίβα είναι το a στο cat /kæt/, «γάτα», το e στο bed /bed/, «κρεβάτι», το i στο sit /sɪt/, «κάθομαι», το o στο βρετανικό hot /hɒt/, «ζεστός», και το u στο cup /kʌp/, «φλιτζάνι». Μάθετε κάθε μοτίβο μέσα από μια λέξη και την ηχογράφησή της.

Η έκφραση βραχύ φωνήεν δεν σημαίνει ότι μπορείτε να παράγετε τον σωστό ήχο απλώς μικραίνοντας τη διάρκεια κάποιου άλλου. Στα ship /ʃɪp/, «πλοίο», και sheep /ʃiːp/, «πρόβατο», τα φωνήεντα διαφέρουν τόσο στην ποιότητα του ήχου όσο και στη συνηθισμένη διάρκειά τους. Η θέση της γλώσσας και το σχήμα του στόματος έχουν σημασία. Ακούστε τη διαφορά και μιμηθείτε την· το να παρατείνετε απλώς το ίδιο ελληνικό «ι» δεν αρκεί απαραίτητα για να την αποδώσετε.

Παραλλαγές υπάρχουν ακόμη και σε αυτές τις βασικές γραφές. Το Put /pʊt/, «βάζω», έχει διαφορετικό φωνήεν από το cut /kʌt/, «κόβω», στο πρότυπο αναφοράς. Το αμερικανικό hot έχει συνήθως /ɑː/ αντί για το βρετανικό λεξικογραφικό /ɒ/. Αυτές οι διαφορές δεν κάνουν τα μοτίβα άχρηστα: δείχνουν γιατί ένα μοτίβο πρέπει να προτείνει μια προφορά για έλεγχο, όχι να υπερισχύει μιας αξιόπιστης ηχογράφησης.

Άφωνο τελικό e: γιατί τα hat και hate ακούγονται διαφορετικά

Σε πολλές σύντομες λέξεις, το τελικό άφωνο e συνοδεύει αλλαγή του προηγούμενου φωνήεντος. Συγκρίνετε το hat, «καπέλο», με το hate, «μισώ»: το γραπτό e δεν προσθέτει συλλαβή στην προφορά, αλλά το φωνήεν αλλάζει από /æ/ σε /eɪ/. Οι διδάσκοντες μερικές φορές το περιγράφουν λέγοντας ότι το φωνήεν «λέει το όνομά του».

Ο όρος μακρό φωνήεν σε αυτό το διδακτικό μοτίβο δεν αφορά μόνο τη διάρκεια: τα /eɪ/ και /aɪ/ είναι δίφθογγοι και το /juː/ περιλαμβάνει συμφωνικό ήχο πριν από το φωνήεν. Δείτε τον πίνακα ως ορθογραφικό μοτίβο. Σχετική εξάσκηση προσφέρει η δραστηριότητα του British Council για τη σχέση ήχου και ορθογραφίας.

Το μοτίβο δεν είναι καθολικό. Τα Have /hæv/, «έχω», give /ɡɪv/, «δίνω», και love /lʌv/, «αγάπη» ή «αγαπώ», τελειώνουν σε άφωνο e, αλλά δεν ακολουθούν την παραπάνω αλλαγή φωνήεντος. Μάθετε τις συνηθισμένες εξαιρέσεις ως ολόκληρες λέξεις, αντί να προσπαθείτε να προσαρμόσετε με το ζόρι μια γνώριμη λέξη στον κανόνα.

Συνδυασμοί φωνηέντων: αναγνωρίστε την ομάδα και ελέγξτε τη λέξη

Δύο φωνηεντικά γράμματα μπορεί να αντιστοιχούν σε ένα φωνήεν ή σε δίφθογγο. Η αναγνώριση του συνδυασμού σάς βοηθά να μην διαβάζετε κάθε γράμμα ανεξάρτητα. Δεν υπάρχει όμως κανόνας ότι το πρώτο από δύο φωνήεντα ακούγεται πάντα όπως το όνομά του στο αλφάβητο. Η προφορά συνδέεται με ολόκληρη τη λέξη και το ορθογραφικό της μοτίβο.

Χρησιμοποιήστε τον πίνακα για να φτιάξετε μικρές ομάδες λέξεων με κοινό μοτίβο, όχι για να υποθέσετε ότι μια ολόκληρη στήλη έχει μία προφορά. Όταν μαθαίνετε μια εξαίρεση, σημειώστε τη δίπλα στο γνώριμο μοτίβο. Η σύγκριση του team με το bread κάνει τη διαφορά σαφή και δείχνει γιατί αξίζει να ελέγχετε μια νέα λέξη με ea.

Προσοχή χρειάζεται και το γράμμα y. Μπορεί να αντιστοιχεί σε σύμφωνο στην αρχή του yes, «ναι», στο φωνήεν /aɪ/ στο my, «μου», ή σε τελικό φωνήεν που συνήθως μεταγράφεται ως /i/ στο happy, «χαρούμενος». Το όνομά του στο αλφάβητο δεν δείχνει ποιον ρόλο έχει σε συγκεκριμένη λέξη.

Συμφωνικά γράμματα που μπορεί να αλλάζουν ήχο

Η προφορά πολλών συμφωνικών γραφών είναι αρκετά προβλέψιμη, αλλά ορισμένα γνώριμα γράμματα διαβάζονται με περισσότερους από έναν τρόπους. Το C αντιστοιχεί συνήθως στο /s/ πριν από e, i, y, όπως στο city, «πόλη», και στο /k/ σε λέξεις όπως cat, «γάτα». Το μοτίβο βοηθά στην πρώτη επαφή με μια λέξη, αλλά συνδυασμοί όπως ch χρειάζονται δική τους εξήγηση.

Το G μπορεί να αντιστοιχεί στο /dʒ/ πριν από τα ίδια γράμματα, όπως στο giant, «γίγαντας». Αυτό το μοτίβο είναι λιγότερο αξιόπιστο: τα get, «παίρνω», give, «δίνω», και girl, «κορίτσι», αρχίζουν όλα με /ɡ/. Ελέγξτε ολόκληρη τη λέξη αντί να υποθέτετε ότι το επόμενο φωνηεντικό γράμμα καθορίζει πάντα τον ήχο.

Το S μπορεί να αντιστοιχεί σε /s/ ή /z/, όπως στα see, «βλέπω», και rose, «τριαντάφυλλο». Το X μπορεί να αντιστοιχεί στο /ks/ στο box, «κουτί», αλλά στο /ɡz/ στο exam, «εξέταση». Αυτές οι διαφορές είναι μέρος της εκμάθησης της προφοράς μιας λέξης, όχι ένδειξη ότι ξεχάσατε το αλφάβητο.

Συνδυασμοί συμφώνων: sh, ch, th, ph και ng

Ένας συνδυασμός συμφωνικών γραμμάτων μπορεί να αντιστοιχεί σε έναν ήχο ή σε ακολουθία που δεν ταιριάζει με τα επιμέρους ονόματα των γραμμάτων. Το Sh αντιστοιχεί συνήθως στο /ʃ/, όπως στο shop, «κατάστημα». Το Ch αντιστοιχεί συχνά στο /tʃ/, όπως στο chair, «καρέκλα», αλλά συγκρίνετε το school, «σχολείο», με /k/, και το chef, «σεφ», με /ʃ/. Δείτε τη συνηθισμένη ανάγνωση ως αφετηρία και μάθετε ξεχωριστά αυτές τις συχνές εξαιρέσεις.

Το Th αντιστοιχεί συνήθως είτε στο /θ/, όπως στο think, «σκέφτομαι», είτε στο /ð/, όπως στο this, «αυτό». Για αυτούς τους ήχους, η άκρη της γλώσσας βρίσκεται στα πάνω μπροστινά δόντια ή κοντά τους και ο αέρας περνά από στενό άνοιγμα. Ο πρώτος είναι άηχος και ο δεύτερος ηχηρός: στη δεύτερη περίπτωση πάλλονται οι φωνητικές χορδές. Μπορείτε να συγκρίνετε τους δύο αγγίζοντας ελαφρά τον λαιμό σας. Οι ήχοι είναι ήδη γνώριμοι από το ελληνικό «θ» και «δ»· η δυσκολία είναι κυρίως να επιλέγετε τον σωστό για κάθε αγγλική λέξη. Μην προφέρετε κάθε συνδυασμό με τον ίδιο από τους δύο ήχους ούτε τον αντικαθιστάτε με «τ», «ντ» ή «σ». Ακούστε και εξασκήστε την αγγλική διάκριση μέσα στις λέξεις.

Το Ph αντιστοιχεί συχνά στο /f/, όπως στο phone, «τηλέφωνο». Στο sing /sɪŋ/, «τραγουδώ», το ng αντιστοιχεί σε έναν ρινικό ήχο που παράγεται προς το πίσω μέρος του στόματος· δεν ακολουθεί ξεχωριστό /ɡ/. Στο finger, «δάχτυλο», όμως, η προφορά περιλαμβάνει /ŋɡ/. Επομένως, η γραφή ng δεν αντιστοιχεί πάντα στην ίδια ακριβώς ακολουθία ήχων.

Το Ck αντιστοιχεί συνήθως σε ένα /k/, όπως στο back, «πλάτη» ή «πίσω», ενώ το qu συνήθως αντιστοιχεί στο /kw/, όπως στο quick, «γρήγορος». Μην προσθέτετε αυτόματα φωνήεν ανάμεσα σε γειτονικούς συμφωνικούς ήχους. Σε λέξη όπως stop, «σταματώ», τα αρχικά /s/ και /t/ προφέρονται μαζί χωρίς επιπλέον συλλαβή.

Άφωνα γράμματα: γιατί ορισμένα γράμματα δεν προφέρονται

Ένα άφωνο γράμμα παραμένει στην ορθογραφία της λέξης, αλλά δεν έχει ξεχωριστό ήχο στη συνηθισμένη προφορά της. Αυτό μπορεί να φαίνεται παράξενο, επειδή στα ελληνικά η ανάγνωση από τη γραπτή μορφή είναι γενικά πιο προβλέψιμη. Η προφορά κάθε ορατού γράμματος δεν είναι αυτόματα πιο σωστή· μπορεί να μετατρέψει μια γνώριμη αγγλική λέξη σε αγνώριστη ακολουθία ήχων.

Χρήσιμα μοτίβα είναι το άφωνο αρχικό k στα know, «γνωρίζω», και knee, «γόνατο», το άφωνο αρχικό w στα write, «γράφω», και wrong, «λάθος», και το άφωνο τελικό b στα lamb, «αρνί», και climb, «σκαρφαλώνω». Η λέξη hour, «ώρα», αρχίζει με φωνηεντικό ήχο επειδή το h δεν προφέρεται. Σημειώστε το άφωνο μέρος όταν καταγράφετε μια τέτοια λέξη για πρώτη φορά.

Άλλες γραφές έχουν περισσότερες πιθανές προφορές. Το Gh είναι άφωνο στο night, «νύχτα», αντιστοιχεί στο /f/ στο laugh, «γελώ», και στο /ɡ/ στο ghost, «φάντασμα». Μάθετε αυτές τις λέξεις με τις ηχογραφήσεις τους, αντί να θεωρείτε κάθε gh άφωνο. Το British Council δίνει περισσότερες εξηγήσεις για συνηθισμένα μοτίβα με άφωνα γράμματα.

Φωνήεντα κοντά στο r και διαφορές ανάμεσα σε πρότυπα προφοράς

Όταν ένα φωνήεν ακολουθείται από γραπτό r, τα απλά μοτίβα που είδαμε μπορεί να μην προβλέπουν πλέον την προφορά του. Συγκρίνετε τις βρετανικές μορφές αναφοράς cat /kæt/, «γάτα», και car /kɑː/, «αυτοκίνητο». Αξίζει να αναγνωρίζετε συνδυασμούς όπως ar, or, er, ir και ur, αλλά πρέπει πάντα να τους συνδέετε με συγκεκριμένες λέξεις και με τον τόνο τους.

Σε αυτό το βρετανικό πρότυπο, το τονισμένο or αντιστοιχεί συχνά στο /ɔː/, όπως στο born /bɔːn/, «γεννημένος». Τα τονισμένα er, ir, ur έχουν συχνά κοινό ήχο /ɜː/, όπως στα term /tɜːm/, «όρος», bird /bɜːd/, «πουλί», και turn /tɜːn/, «στρίβω». Η προϋπόθεση του τόνου είναι σημαντική: η άτονη κατάληξη του teacher, «δάσκαλος», έχει αντί γι’ αυτό ασθενές φωνήεν. Τα παραδείγματα δίνουν χρήσιμες ομάδες, αφήνοντας χώρο για τις εξαιρέσεις και τις τοπικές διαφορές προφοράς που θα συναντήσετε.

Σε ένα συνηθισμένο μη ρωτικό βρετανικό πρότυπο λεξικού, το γραπτό r δεν προφέρεται πριν από σύμφωνο ή παύση. Σε ένα συνηθισμένο ρωτικό αμερικανικό πρότυπο, προφέρεται. Γι’ αυτό ένα λεξικό μπορεί να δίνει το car στα βρετανικά ως /kɑː/ και στα αμερικανικά ως /kɑːr/. Στον συνεχή λόγο, ένας Βρετανός ομιλητής που ακολουθεί το πρώτο πρότυπο μπορεί να προφέρει συνδετικό /r/ πριν από επόμενο φωνήεν, όπως στο car engine, «κινητήρας αυτοκινήτου».

Δεν παραλείπουν όλες οι βρετανικές προφορές αυτό το r ούτε ακολουθούν όλες οι αμερικανικές το ίδιο μοτίβο. Ένας αρχάριος δεν χρειάζεται να κατέχει κάθε τοπική παραλλαγή. Χρησιμοποιήστε ένα σαφές πρότυπο για τη δική σας εξάσκηση, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι μια διαφορετική ηχογράφηση λεξικού μπορεί επίσης να είναι σωστή.

Τόνος λέξης και ασθενή φωνήεντα

Σε μια πολυσύλλαβη λέξη, μία συλλαβή συνήθως φέρει τον κύριο τόνο. Ξεχωρίζει από τις άλλες μέσω συνδυασμού ύψους φωνής, διάρκειας και έντασης. Ο αγγλικός τόνος δεν βρίσκεται σταθερά στην πρώτη ή στην τελευταία συλλαβή, ενώ, σε αντίθεση με τα ελληνικά, η συνηθισμένη ορθογραφία δεν τον σημειώνει με τόνο πάνω σε γράμμα. Επομένως, η γραφή από μόνη της δεν δείχνει πάντα πού να τον βάλετε. Το σημάδι τονισμού του λεξικού είναι μέρος των πληροφοριών που χρειάζεται να μάθετε.

Στο about /əˈbaʊt/, «σχετικά με» ή «περίπου», ο κύριος τόνος πέφτει στη δεύτερη συλλαβή. Το πρώτο φωνήεν είναι /ə/, που ονομάζεται σβα: ένα συνηθισμένο ασθενές φωνήεν σε άτονες συλλαβές. Δεν ακούγεται όπως το όνομα του A στο αλφάβητο. Διαφορετικά φωνηεντικά γράμματα μπορούν να αντιστοιχούν σε σβα, γι’ αυτό η ανάγνωση κάθε φωνήεντος με τον πιο γνώριμο ήχο του μπορεί να δίνει αφύσικη προφορά. Μην το αντικαθιστάτε αυτόματα με ένα καθαρό ελληνικό «α» ή «ε»· ακούστε το μέσα στη λέξη.

Δεν γίνεται κάθε άτονο φωνήεν σβα. Στο happy, το τελικό άτονο φωνήεν μεταγράφεται συνήθως ως /i/. Διαβάστε όλη τη μεταγραφή και ακούστε όλη τη λέξη, αντί να αντικαθιστάτε όλες τις ασθενείς συλλαβές με τον ίδιο ήχο. Όταν καταγράφετε νέα λέξη, σημειώστε τον τόνο μαζί με τη σημασία της.

Όσο μεγαλώνουν οι λέξεις, χωρίστε τις σε εύχρηστα τμήματα προφοράς χωρίς να δίνετε σε όλα ίση έμφαση. Εξασκήστε τα τμήματα χωριστά αν χρειάζεται και έπειτα ενώστε ξανά τη λέξη με τον κανονικό της τόνο. Ο διαχωρισμός πρέπει να σας βοηθά να πείτε ολόκληρη τη λέξη, όχι να κάνει την ομιλία σας να ακούγεται σαν σειρά ασύνδετων κομματιών.

Πώς προφέρονται οι καταλήξεις -s και -es

Η ομαλή κατάληξη πληθυντικού και η ρηματική κατάληξη τρίτου ενικού έχουν τρεις συνηθισμένες προφορές. Η επιλογή εξαρτάται από τον τελευταίο ήχο της βασικής λέξης, όχι μόνο από το τελευταίο γραπτό της γράμμα. Η ίδια αρχή εξηγεί γιατί τα cats, «γάτες», dogs, «σκύλοι», και buses, «λεωφορεία», δεν τελειώνουν στην ίδια ακολουθία ήχων.

Μετά τους άηχους ήχους /p, t, k, f, θ/, η κατάληξη είναι /s/: cats /kæts/. Μετά από φωνήεντα και ηχηρά σύμφωνα εκτός από τους ήχους της επόμενης ομάδας, είναι /z/: dogs /dɒɡz/, plays /pleɪz/, «παίζει». Μετά από /s, z, ʃ, ʒ, tʃ, dʒ/, η κατάληξη προσθέτει συλλαβή, που συνήθως μεταγράφεται ως /ɪz/: buses /ˈbʌsɪz/.

Ξεκινήστε ακούγοντας αυτές τις διαφορές, όχι απομνημονεύοντας σύμβολα χωρίς ήχο. Μην προσθέτετε επιπλέον φωνήεν σε κάθε πληθυντικό: το cats έχει μία συλλαβή, όχι δύο. Ελέγξτε επίσης αν αλλάζει το ίδιο το θέμα, όπως στο leaf–leaves, «φύλλο–φύλλα»· η εφαρμογή του κανόνα της κατάληξης δεν αντικαθιστά την εκμάθηση ενός ανώμαλου ή αλλαγμένου θέματος.

Πώς προφέρεται το -ed χωρίς περιττή συλλαβή

Η ομαλή παρελθοντική κατάληξη -ed έχει επίσης τρεις συνηθισμένες προφορές. Μετά από /t/ ή /d/, προσθέτει συλλαβή: wanted /ˈwɒntɪd/, «ήθελε», needed /ˈniːdɪd/, «χρειαζόταν». Αυτή είναι η κατάληξη /ɪd/. Η ορθογραφία μόνη της δεν αρκεί: πρώτα εντοπίστε τον τελευταίο ήχο του ρήματος πριν προστεθεί η κατάληξη.

Μετά από άλλα άηχα σύμφωνα, η κατάληξη είναι /t/, όπως στα worked /wɜːkt/, «εργάστηκε», και washed /wɒʃt/, «έπλυνε». Μετά από φωνήεντα και άλλα ηχηρά σύμφωνα, είναι /d/, όπως στο played /pleɪd/, «έπαιξε». Αυτοί οι τύποι δεν αποκτούν ξεχωριστή τελική συλλαβή. Ο οδηγός του British Council για τους παρελθοντικούς τύπους ομαλών ρημάτων δίνει περισσότερα παραδείγματα των τριών προφορών.

Αυτή η εξήγηση αφορά τις καταλήξεις ομαλών ρημάτων. Ορισμένες λέξεις που χρησιμοποιούνται ως επίθετα έχουν δική τους προφορά, όπως στο a learned professor, «ένας λόγιος καθηγητής», όπου το learned έχει δύο συλλαβές. Ένας αρχάριος μπορεί να μαθαίνει τέτοιες περιπτώσεις ως ολόκληρες εκφράσεις, αντί να επεκτείνει τον κανόνα των ομαλών ρημάτων σε κάθε γραπτή λέξη που τελειώνει σε ed.

Γιατί τα συμφραζόμενα αλλάζουν μερικές φορές την ανάγνωση

Μερικές φορές η ίδια γραπτή λέξη έχει διαφορετικές προφορές ανάλογα με τη σημασία ή τη γραμματική της χρήση. Το ρήμα read, «διαβάζω», είναι χρήσιμο πρώτο παράδειγμα. Ο βασικός τύπος και ο τύπος ενεστώτα χωρίς κατάληξη -s προφέρονται /riːd/, ενώ ο παρελθοντικός τύπος και η παρελθοντική μετοχή προφέρονται /red/. Η ορθογραφία δεν αλλάζει.

Η φράση These days, I read every evening. («Αυτόν τον καιρό διαβάζω κάθε βράδυ») περιγράφει τωρινή συνήθεια, άρα το read προφέρεται /riːd/. Στη φράση I read it yesterday. («Το διάβασα χθες»), το παρελθοντικό πλαίσιο απαιτεί /red/. Το γραπτό μοτίβο ea δεν μπορεί να το καθορίσει μόνο του. Ένα λεξικό για μαθητές διακρίνει αυτούς τους τύπους· δείτε το λήμμα read του Cambridge.

Πριν διαβάσετε μια πρόταση δυνατά, κοιτάξτε τη για να κατανοήσετε το νόημα. Αν ξέρετε ποιος κάνει τι και πότε, θα επιλέξετε ευκολότερα τον σωστό τύπο, θα ομαδοποιήσετε λογικά τις λέξεις και θα βάλετε την κατάλληλη έμφαση. Η σωστή ανάγνωση δεν είναι λοιπόν μόνο αποκωδικοποίηση γραμμάτων: συνδέει σταδιακά την προφορά με το λεξιλόγιο και τη γραμματική.

Διαβάστε επίσης: Προφορά και κατανόηση προφορικού λόγου: ήχος, φωνητική μεταγραφή και εξάσκηση πέντε λεπτών

Από τις μεμονωμένες λέξεις σε ολοκληρωμένη πρόταση

Μέσα σε μια πρόταση, οι ομιλητές συνήθως δεν τονίζουν κάθε λέξη το ίδιο ούτε κάνουν παύση μετά από καθεμία. Οι σημαντικές πληροφορίες τείνουν να προβάλλονται περισσότερο, ενώ συνηθισμένες γραμματικές λέξεις μπορεί να προφέρονται πιο ασθενώς. Για παράδειγμα, το άτονο can έχει συχνά τον ασθενή τύπο /kən/, αντί για τον πλήρη /kæn/. Το ποιες λέξεις ξεχωρίζουν εξαρτάται από το μήνυμα και τα συμφραζόμενα.

Ξεκινήστε με καθαρή, προσεκτική προφορά και έπειτα συγκρίνετέ τη με κατάλληλη ηχογράφηση της φράσης. Ακούστε ποιες ομάδες λέξεων συνδέονται και ποιες παύσεις βοηθούν να αποδοθεί το νόημα. Η στίξη δίνει ενδείξεις, αλλά η φυσική ομιλία δεν προκύπτει βάζοντας την ίδια παύση σε κάθε γραπτό σημείο στίξης.

Δεν χρειάζεται να μιμηθείτε αμέσως πολύ γρήγορη ομιλία ούτε να παραλείπετε σκόπιμα ήχους. Πρώτα διατηρήστε τις λέξεις αναγνωρίσιμες και το νόημα σαφές. Έπειτα εξασκηθείτε αρκετές φορές σε μια σύντομη φράση, μεταφέροντας σταδιακά την προσοχή από τους επιμέρους ήχους στο συνολικό της άκουσμα. Οι ηχογραφήσεις λέξεων και προτάσεων εξυπηρετούν συναφείς αλλά διαφορετικούς σκοπούς.

Τι να κάνετε όταν συναντάτε άγνωστη λέξη

Ξεκινήστε εντοπίζοντας γνώριμες ομάδες γραμμάτων και καταλήξεις. Ελέγξτε αν υπάρχει μοτίβο με άφωνο e ή γνωστός συνδυασμός φωνηέντων, αλλά αντιμετωπίστε την πρώτη ανάγνωση ως εκτίμηση. Σε μεγαλύτερη λέξη, μην θεωρείτε βέβαιη τη θέση του τόνου μόνο επειδή μία συλλαβή μοιάζει γνώριμη.

Αναζητήστε ολόκληρη τη λέξη σε λεξικό για μαθητές. Ελέγξτε τη σημασία και τον γραμματικό τύπο της, διαβάστε τη μεταγραφή και ακούστε την κατάλληλη ηχογράφηση. Συγκρίνετε την πρώτη σας εκτίμηση με όσα ακούτε: το απρόσμενο στοιχείο ήταν φωνήεν, άφωνο γράμμα, κατάληξη ή τόνος; Αν το εντοπίσετε, έχετε κάτι συγκεκριμένο να θυμάστε.

Έπειτα πείτε ξανά τη λέξη χωρίς την ηχογράφηση, ελέγξτε την ακόμη μία φορά και χρησιμοποιήστε τη σε σύντομη φράση. Αν παραβιάζει γνώριμο μοτίβο, βάλτε τη στις σημειώσεις σας δίπλα σε συνηθισμένο παράδειγμα του μοτίβου. Έτσι αποκτάτε λεξιλόγιο με γνωστή προφορά, παράλληλα με τις γενικές στρατηγικές ανάγνωσης. Οι σελίδες προφοράς του Cambridge παρέχουν τόσο βρετανικά όσο και αμερικανικά ηχητικά πρότυπα.

Πώς να εξασκείτε την ανάγνωση χωρίς να μαντεύετε

Δουλέψτε μία διάκριση κάθε φορά. Μια περίοδος εξάσκησης μπορεί να επικεντρώνεται στο άφωνο τελικό e, στις δύο συνηθισμένες προφορές του oo ή στη διαφορά ανάμεσα στα /ɪ/ και /iː/. Διαβάστε λίγα γνώριμα παραδείγματα, ακούστε και εξηγήστε τι αλλάζει. Μετά δοκιμάστε μια σύντομη πρόταση που περιέχει μία από αυτές τις λέξεις, ώστε να μη μάθετε το μοτίβο μόνο ως απομονωμένη λίστα.

Επιλέξτε σύντομα κείμενα με κυρίως γνώριμο λεξιλόγιο. Αν κάθε λέξη απαιτεί λεξικό, είναι δύσκολο να παρακολουθείτε ταυτόχρονα νόημα και προφορά. Διαβάστε πρώτα για κατανόηση, ελέγξτε τις αβέβαιες λέξεις και έπειτα διαβάστε ένα απόσπασμα δυνατά. Μια ηχογράφηση του ίδιου αποσπάσματος σας επιτρέπει να συγκρίνετε τον τόνο και την ομαδοποίηση του λόγου, καθώς και τους επιμέρους ήχους.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις ασκήσεις λεξιλογίου του LuvStudy για επανάληψη λέξεων μαζί με τις σημασίες, τις μεταγραφές και τις ηχογραφήσεις τους. Η ακρόαση ενώ κοιτάτε την ορθογραφία βοηθά να εντοπίζετε γνώριμα μοτίβα σε πραγματικές λέξεις. Ο ιστότοπος δεν αξιολογεί αυτόματα τη μεγαλόφωνη ανάγνωσή σας και ο ήχος μεμονωμένων λέξεων δεν αντικαθιστά την ακρόαση συνεχών προτάσεων.

Ελέγξτε τα μοτίβα και εξηγήστε την επιλογή σας

Οι δραστηριότητες επαναλαμβάνουν τις αρχές ανάγνωσης που εξηγήθηκαν παραπάνω. Προσπαθήστε να εντοπίσετε την αιτία κάθε απάντησης, όχι μόνο τη σωστή επιλογή. Όλες οι απαντήσεις σε IPA ακολουθούν το πρότυπο αναφοράς που περιγράφηκε στην αρχή.

1. Τι αλλάζει ανάμεσα στα hat /hæt/ και hate /heɪt/; Προσθέτει το τελικό e συλλαβή;
2. Έχουν τα food και good το ίδιο φωνήεν στην προφορά αναφοράς αυτού του οδηγού;
3. Πώς διαβάζεται το sh στο shop: ως ένας ήχος ή ως τα ονόματα δύο γραμμάτων;
4. Ποιο γραπτό γράμμα είναι άφωνο στην αρχή του write;
5. Ποια συλλαβή τονίζεται στο about /əˈbaʊt/ και τι συμβαίνει στο πρώτο φωνήεν;
6. Επιλέξτε τον ήχο της ομαλής κατάληξης: cats — /s/, /z/ ή /ɪz/;
7. Τελειώνει το worked σε /t/, /d/ ή /ɪd/; Συγκρίνετέ το με το wanted.
8. Πώς προφέρεται το read στην ακόλουθη πρόταση; I read it yesterday. Επιλέξτε /riːd/ ή /red/.

Διαβάστε επίσης: Αγγλική γραμματική για αρχάριους: βασικοί κανόνες με παραδείγματα

Οι κανόνες ανάγνωσης γίνονται χρήσιμοι όταν συνδέονται με λέξεις

Δεν χρειάζεται να προβλέπετε τέλεια την προφορά κάθε άγνωστης λέξης για να αρχίσετε να διαβάζετε αγγλικά. Χρειάζεται να αναγνωρίζετε χρήσιμα μοτίβα, να παρατηρείτε πότε μια λέξη συμπεριφέρεται διαφορετικά και να την ελέγχετε αξιόπιστα. Οι ομάδες φωνηέντων, τα άφωνα γράμματα, ο τόνος και οι καταλήξεις δίνουν ένα πλαίσιο· οι ηχογραφήσεις και οι προτάσεις με νόημα δείχνουν πώς λειτουργεί αυτό το πλαίσιο στην πραγματική γλώσσα.

Επιστρέψτε στο δύσκολο μοτίβο με μερικά νέα παραδείγματα και έπειτα χρησιμοποιήστε αυτές τις λέξεις σε σύντομο απόσπασμα. Με τον χρόνο θα αναγνωρίζετε περισσότερες λέξεις άμεσα, ενώ οι κανόνες ανάγνωσης θα εξακολουθούν να σας βοηθούν στην επόμενη άγνωστη λέξη.